Kinderen rouwen anders dan volwassenen. Ze kunnen het ene moment verdrietig zijn en het volgende moment weer spelen. Dat is normaal en gezond.
Gebruik duidelijke woorden als ‘dood’ en ‘overleden’. Woorden als ‘slapen’ of ‘op reis’ maken kinderen onzeker.
Laat kinderen kiezen of ze de overledene willen zien, iets willen tekenen of in de kist leggen, of een rol willen in de dienst.
Kinderen stellen soms steeds dezelfde vragen. Dat is hun manier om het te begrijpen.
Een herinneringsdoos of plakboek geeft houvast, ook later.
Vertel de leerkracht wat er is gebeurd, zodat die kan helpen.
Blijft een kind lang teruggetrokken, slaapt of eet het slecht, of gaat het op school duidelijk minder? Bespreek het met de huisarts of de school. Er zijn gespecialiseerde kinderrouwbegeleiders en kindertherapeuten.
Voorlezen helpt ook. Vraag in de bibliotheek naar prentenboeken en jeugdboeken over doodgaan en afscheid.
In ons overzicht kunt u zoeken op ondernemers die kinderen actief betrekken bij het afscheid.
